Ustawa o wsparciu, rehabilitacji i zatrudnianiu osób z niepełnosprawnościami
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 czerwca 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
Data ogłoszenia:
Krótkie podsumowanie
Ustawa określa zasady wspierania osób z niepełnosprawnościami w codziennym życiu oraz w powrocie do pracy i społeczeństwa. Wprowadza ona trzy stopnie niepełnosprawności oraz określa zasady przyznawania specjalnych praw pracowniczych, takich jak krótszy czas pracy czy dodatkowy urlop. Przepisy regulują także funkcjonowanie warsztatów terapii zajęciowej oraz określają obowiązki i ulgi finansowe dla pracodawców zatrudniających takie osoby.
Szczegółowe podsumowanie
Co reguluje ta ustawa?
Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych to kluczowy dokument określający, jak państwo wspiera osoby z niepełnosprawnościami. Jej celem jest pomoc w codziennym funkcjonowaniu, leczeniu, a także ułatwienie znalezienia i utrzymania pracy. Ustawa dotyczy bezpośrednio osób z niepełnosprawnościami, ich rodzin, opiekunów oraz pracodawców.
Główne stopnie niepełnosprawności i ocena potrzeb
Ustawa dzieli niepełnosprawność na trzy stopnie: znaczny, umiarkowany oraz lekki. Stopnie te są podstawą do przyznawania ulg i uprawnień. Ważnym elementem przepisów jest również określanie tzw. poziomu potrzeby wsparcia (w skali punktowej od 0 do 100), co pozwala lepiej dostosować pomoc finansową (np. świadczenie wspierające) do rzeczywistych barier, z jakimi dana osoba mierzy się w codziennym życiu.
Specjalne prawa w pracy dla osób z niepełnosprawnościami
Osoby zatrudnione, posiadające orzeczenie o niepełnosprawności, zyskują konkretne przywileje pracownicze:
- Krótszy czas pracy: Dla stopnia znacznego i umiarkowanego wynosi on maksymalnie 7 godzin dziennie i 35 godzin tygodniowo (przy zachowaniu dotychczasowego wynagrodzenia).
- Dodatkowy urlop: Osoby o znacznym lub umiarkowanym stopniu mają prawo do dodatkowych 10 dni roboczych urlopu wypoczynkowego rocznie.
- Zwolnienia od pracy: Możliwość uzyskania wolnego (do 21 dni w roku) z zachowaniem prawa do wynagrodzenia na udział w turnusie rehabilitacyjnym lub wykonanie specjalistycznych badań lekarskich.
- Przerwa na gimnastykę lub odpoczynek: Dodatkowe 15 minut wliczane do czasu pracy.
- Zakaz pracy w nocy i nadgodzin: Standardowo pracownik z niepełnosprawnością nie może pracować w godzinach nocnych i nadliczbowych, chyba że lekarz prowadzący wyrazi na to zgodę.
- Prawo do psa asystującego: Ustawa gwarantuje możliwość wejścia z certyfikowanym psem asystującym m.in. do urzędów, sklepów, obiektów sportowych, rekreacyjnych czy parków narodowych bez konieczności zakładania mu kagańca.
Wsparcie finansowe dla firm i osób samozatrudnionych
Ustawa przewiduje szereg zachęt finansowych finansowanych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON):
- Dla pracodawców: Możliwość otrzymania miesięcznego dofinansowania do pensji pracownika z niepełnosprawnością, zwrot kosztów przystosowania stanowiska pracy czy zatrudnienia asystenta pomagającego w pracy.
- Dla osób samozatrudnionych: Osoby niepełnosprawne prowadzące własną działalność gospodarczą lub gospodarstwo rolne mogą otrzymać refundację części składek emerytalnych i rentowych.
Obowiązki pracodawców
Pracodawcy zatrudniający co najmniej 25 pracowników na pełny etat są zobowiązani do dokonywania miesięcznych wpłat na PFRON. Mogą być z tego obowiązku zwolnieni, jeśli zatrudnią odpowiednią liczbę osób z niepełnosprawnościami (zasadniczo wskaźnik ten wynosi 6% ogółu zatrudnionych).
Informacje szczegółowe
- Data opublikowania
- 19 czerwca 2026
- Identyfikator europejski (ELI)
DU/2026/884- Adres publikacyjny
WDU20260000884