Zasady uboju zwierząt i badania mięsa na własne potrzeby w gospodarstwie

Jednolity tekst rozporządzenia zbiera i porządkuje zasady sanitarne i weterynaryjne, jakich należy przestrzegać przy pozyskiwaniu mięsa na własne potrzeby (tzw. ubój gospodarczy).

Kogo dotyczą przepisy?

Regulacje skierowane są przede wszystkim do:

• Rolników i hodowców dokonujących uboju zwierząt we własnym gospodarstwie (lub zlecających go innemu gospodarstwu),
• Myśliwych pozyskujących dziczyznę ze zwierząt łownych wrażliwych na włośnicę (zwłaszcza dzików) na własny użytek.

Najważniejsze obowiązki i zasady

• Zgłoszenie zamiaru uboju: Hodowca ma obowiązek powiadomić powiatowego lekarza weterynarii co najmniej na 48 godzin przed planowanym ubojem (z wyłączeniem drobiu i zajęczaków). W przypadku uboju z konieczności po wypadku, zgłoszenia należy dokonać niezwłocznie (przed ubojem lub do 48 godzin po nim).
• Konieczność badania na włośnicę: Mięso świń domowych, nutrii oraz dzików musi bezwzględnie przejść urzędowe badanie na obecność włośni (Trichinella).
• Zakaz spożywania przed wynikiem: Surowo zabrania się spożywania oraz przetwarzania mięsa tych zwierząt przed uzyskaniem oficjalnego potwierdzenia, że jest ono bezpieczne i zdatne do spożycia.
• Pobieranie i dostarczanie próbek: Przepisy dokładnie określają technikę pobierania wycinków mięśni (z tzw. miejsc predylekcyjnych, m.in. z filarów przepony czy mięśni żwacza) o masie co najmniej 100 g oraz czas na ich dostarczenie do laboratorium (maksymalnie 24 godziny od uboju lub 48 godzin od odstrzału).
• Warunki sanitarne: Gospodarstwa świadczące usługę uboju dla innych podmiotów muszą posiadać wydzielone, łatwe do czyszczenia miejsce z dostępem do bieżącej wody pitnej oraz prowadzić i przechowywać ewidencję ubojów przez 3 lata.