Zasady zdobywania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych

Czego dotyczy tekst jednolity rozporządzenia?

Obwieszczenie publikuje jednolity tekst przepisów, które szczegółowo regulują proces uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach medycyny laboratoryjnej. Zbiór ten zbiera w jednym miejscu obowiązujące zasady kształcenia podyplomowego diagnostów laboratoryjnych.

Kogo dotyczą te przepisy?

Dokument jest skierowany do:

• Diagnostów laboratoryjnych, którzy chcą podnieść swoje kwalifikacje i uzyskać tytuł specjalisty,
• Kierowników specjalizacji odpowiedzialnych za prowadzenie i dokumentowanie szkoleń,
• Centrum Egzaminów Medycznych (CEM) oraz członków zespołów egzaminacyjnych organizujących egzaminy państwowe.

Najważniejsze zasady w praktyce

1. Katalog dziedzin specjalizacji – przepisy określają 13 dziedzin, w których diagności mogą się kształcić (m.in. diagnostyka laboratoryjna, mikrobiologia, genetyka medyczna, hematologia, toksykologia, transfuzjologia czy zdrowie publiczne).
2. Kwalifikacja na specjalizację – w przypadku braku miejsc o przyjęciu decyduje punktacja za osiągnięcia zawodowe i naukowe, w tym staż pracy, posiadanie stopnia naukowego (doktorat, habilitacja, profesura) oraz publikacje naukowe.
3. Dokumentacja elektroniczna – przebieg szkolenia, zaliczenia kursów i staży kierunkowych wprowadzane są do Elektronicznej Karty Przebiegu Szkolenia Specjalizacyjnego (EKS).
4. Państwowy Egzamin Specjalizacyjny (PESDL):
   • Egzamin składa się z części testowej oraz ustnej lub praktycznej.
   • Przepisy określają zasady składania zastrzeżeń do pytań testowych w przypadku błędów merytorycznych lub edycyjnych.
   • Opłata za przystąpienie do pełnego egzaminu wynosi 450 zł (lub 225 zł, jeśli zdaje się tylko jedną część).
5. Dyplomy i opłaty – ustalono oficjalne wzory dyplomów zabezpieczonych przed fałszowaniem oraz procedury wydawania ich odpisów, duplikatów i wprowadzania korekt błędów.