Zasady oznaczania nasienia i zarodków bydła, świń, owiec, kóz i koni

To rozporządzenie wprowadza nowe, szczegółowe zasady dotyczące etykietowania materiału biologicznego, takiego jak nasienie, oocyty (komórki jajowe) i zarodki, używanego w hodowli bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych. Celem jest zapewnienie, że każdy taki materiał będzie miał pełną i jednoznaczną identyfikację.

Co się zmienia w praktyce?

Od 18 marca 2026 roku wszystkie słomki i inne pojemniki z materiałem biologicznym wspomnianych gatunków zwierząt muszą być oznaczane w ściśle określony sposób. Etykieta musi zawierać m.in.:

• Datę pobrania lub wyprodukowania materiału (w różnych formatach, np. rok-miesiąc-dzień).
• Gatunek zwierzęcia-dawcy (np. byk, knur, ogier).
• Imię dawcy (w przypadku bydła i koniowatych).
• Rasę dawcy (lub jego mieszankę/linię w przypadku świń).
• Numer identyfikacyjny dawcy, który może być kodem zwierzęcia, numerem siedziby stada (dla świń, aby ustalić miejsce pochodzenia) lub unikalnym kodem dla koniowatych.
• Specjalny numer referencyjny wynikający z przepisów unijnych.
• Datę ważności nasienia (dotyczy dawców świń).

Kogo to dotyczy?

Przepisy te mają kluczowe znaczenie dla:

• Hodowców zwierząt gospodarskich, którzy korzystają z inseminacji lub transferu zarodków.
• Ośrodków zajmujących się pobieraniem, przetwarzaniem i przechowywaniem materiału biologicznego.
• Lekarzy weterynarii pracujących z materiałem biologicznym.

Dla przeciętnego obywatela, który nie zajmuje się hodowlą, ustawa nie wprowadza bezpośrednich obowiązków ani praw. Ma jednak pośredni wpływ na wszystkich, ponieważ poprawia bezpieczeństwo żywnościowe i zdrowie zwierząt poprzez lepszą identyfikację i śledzenie pochodzenia zwierząt hodowlanych. Precyzyjne oznakowanie pomaga zapobiegać rozprzestrzenianiu się chorób i zapewnia, że do hodowli używa się materiału o znanym pochodzeniu i jakości.

Od kiedy obowiązuje?

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 marca 2026 r.