Zasady dotyczące składania wniosków o umorzenie lub rozłożenie na raty długów wobec Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

Ta regulacja ustala precyzyjne zasady dotyczące dokumentów i informacji, które są niezbędne przy składaniu wniosków o ulgi w spłacie należności wobec Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP). Fundusz ten jest ważnym elementem systemu zabezpieczenia społecznego w Polsce, chroniącym pracowników w przypadku niewypłacalności ich pracodawców.

Co to zmienia w praktyce?

W praktyce, dzięki tej ustawie, proces ubiegania się o pomoc w spłacie długów wobec FGŚP staje się bardziej uporządkowany i przejrzysty. Osoby i instytucje, które są dłużnikami Funduszu, otrzymują jasne wytyczne, jakie konkretnie dokumenty muszą zgromadzić i przedstawić, aby ich wniosek mógł być rozpatrzony. Ma to na celu usprawnienie procedur i zapewnienie równego traktowania w podobnych sprawach.

Kogo dotyczy?

Regulacje te dotyczą głównie dwóch grup podmiotów:

• Marszałków województw: W sytuacji, gdy jako organy publiczne wnioskują o odstąpienie od dochodzenia zwrotu lub umorzenie należności FGŚP od dłużników, np. w przypadkach, gdy dalsze dochodzenie długów byłoby nieopłacalne lub niemożliwe.
• Dłużników Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych: To przede wszystkim przedsiębiorcy (lub ich likwidatorzy, syndycy, a w przypadku osób fizycznych – spadkobiercy), którzy z różnych powodów (najczęściej w związku z niewypłacalnością firmy) są zobowiązani do zwrotu pieniędzy Funduszowi. Mogą to być np. środki, które Fundusz wypłacił pracownikom z tytułu niezaspokojonych roszczeń płacowych po ogłoszeniu upadłości pracodawcy.

Jakie prawa lub obowiązki wprowadza?

Ustawa nie wprowadza nowych długów, ale określa obowiązki proceduralne dla dłużników i marszałków województw, którzy chcą ubiegać się o ulgi. Jeśli dłużnik chce:

• Uzyskać rozłożenie na raty lub odroczenie terminu spłaty należności.
• Doprowadzić do odstąpienia od dochodzenia zwrotu (całkowitego lub częściowego).
• Umorzyć należności (całkowicie lub częściowo).
• Włączyć wierzytelności Funduszu do układu w postępowaniu restrukturyzacyjnym.

musi złożyć konkretne dokumenty. Mogą to być m.in.:

• Dokumenty potwierdzające trudną sytuację finansową (np. oświadczenia o dochodach, kosztach utrzymania, stanie majątkowym).
• Informacje o stanie prawnym dłużnika (np. dokumenty dotyczące likwidacji firmy, upadłości, wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego, akty zgonu).
• Analizy wykazujące, że proponowane warunki spłaty są korzystniejsze dla Funduszu niż kosztowne postępowanie egzekucyjne.
• Informacje dotyczące ewentualnie otrzymanej pomocy de minimis (dla przedsiębiorców).

Od kiedy obowiązuje?

Obwieszczenie o publikacji jednolitego tekstu rozporządzenia zostało ogłoszone 10 marca 2026 r. Sam jednolity tekst rozporządzenia wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia obwieszczenia, czyli 11 marca 2026 r. Warto zaznaczyć, że jednolity tekst zawiera zmiany, które weszły w życie wcześniej, a jego ogłoszenie ma na celu zapewnienie przejrzystości i łatwego dostępu do aktualnych przepisów.

Praktyczne konsekwencje dla zwykłych ludzi

Choć regulacja bezpośrednio dotyczy podmiotów mających długi wobec FGŚP (czyli głównie przedsiębiorców), ma pośrednie znaczenie dla stabilności systemu ubezpieczeń społecznych. Efektywne zarządzanie długami Funduszu pomaga w utrzymaniu jego zdolności do wypłacania świadczeń pracownikom w trudnych sytuacjach. Dla osób zarządzających firmami, które popadły w trudności finansowe, ta ustawa to praktyczny przewodnik, który ułatwia nawigację w procesie ubiegania się o ulgi, co może pomóc w restrukturyzacji zadłużenia i łagodzeniu skutków niewypłacalności.