Zasady działania pogotowia ratunkowego i bezpłatnej pomocy ratowników medycznych

Co oznacza ten dokument?

Niniejszy dokument to jednolity tekst przepisów, które określają, w jaki sposób organizowane jest ratownictwo medyczne poza szpitalem. Reguluje on warunki, jakie muszą spełniać zespoły ratownictwa medycznego, aby państwo mogło sfinansować ich działania w ramach publicznej opieki zdrowotnej.

Kluczowe kwestie dla pacjenta

• Całkowicie bezpłatne leczenie w nagłych wypadkach: W sytuacji nagłego zagrożenia zdrowotnego pacjent ma prawo do natychmiastowej pomocy. Wszystkie leki oraz wyroby medyczne (np. opatrunki, tlen, wkłucia) użyte w trakcie akcji ratunkowej są dla pacjenta bezpłatne.
• Różne rodzaje zespołów ratowniczych: Pomoc może dotrzeć w różnej formie, zależnie od dostępności i powagi sytuacji:
  • Specjalistyczny zespół (dawna karetka „S”) – w jego składzie zawsze znajduje się lekarz systemu, a także ratownik medyczny lub pielęgniarka.
  • Podstawowy zespół (dawna karetka „P”) – działający w składzie dwu- lub trzyosobowym, złożony z wykwalifikowanych ratowników medycznych i pielęgniarek systemu.
  • Lotniczy zespół ratownictwa medycznego (LPR) – załoga śmigłowca składająca się z pilota, lekarza oraz ratownika lub pielęgniarki.
  • Motocyklowa jednostka ratunkowa (motoambulans) – pojedynczy ratownik, pielęgniarka lub lekarz na specjalnie wyposażonym i uprzywilejowanym motocyklu, mogący szybko dotrzeć w miejsca trudno dostępne lub zakorkowane.
  • Zespoły wodne – karetki wodne na akwenach śródlądowych ze sternikiem na pokładzie.

Sprawny przepływ informacji

Każda jednostka ratownicza musi być wyposażona w nowoczesną łączność radiową i komórkową oraz dostęp do internetu i Systemu Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego. Zapewnia to natychmiastowy kontakt zespołu z dyspozytorem medycznym, Szpitalnymi Oddziałami Ratunkowymi (SOR) oraz centrami urazowymi, co pozwala przygotować szpital na przyjęcie pacjenta w ciężkim stanie jeszcze zanim dotrze tam karetka.

Kogo dotyczą te przepisy?

Rozporządzenie dotyczy bezpośrednio każdego obywatela i osoby przebywającej w Polsce, która znajdzie się w stanie zagrożenia życia lub zdrowia. Nakłada ono ścisłe standardy jakościowe i kadrowe na dysponentów pogotowia ratunkowego (stacje pogotowia, szpitale) zawierających umowy na świadczenie usług ratowniczych.