Zasady zgłaszania sieci internetowej i masztów telekomunikacyjnych do państwowej bazy danych

Rozporządzenie określa szczegółowe reguły corocznej inwentaryzacji infrastruktury telekomunikacyjnej i usług szerokopasmowego dostępu do Internetu, którą prowadzi Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE).

Co zmienia rozporządzenie w praktyce?

Akt prawny ustala standardy techniczne i formularze, za pomocą których operatorzy telekomunikacyjni muszą raportować stan swojej sieci. Przekazywane dane obejmują m.in.:

• Infrastrukturę stacjonarną i bezprzewodową: lokalizację węzłów sieciowych, przebieg kabli światłowodowych i miedzianych oraz linie radiowe.
• Stacje bazowe telefonii komórkowej: dokładne parametry anten, obsługiwane pasma, moce nadawcze i wykorzystywane technologie (od 2G po 5G).
• Zasięg i prędkości: teoretyczny zasięg sieci komórkowych w budynkach i na zewnątrz oraz punkty adresowe, w których mieszkańcy mogą podłączyć stacjonarny Internet szerokopasmowy wraz z oferowanymi prędkościami.

Dane są przesyłane wyłącznie w formie elektronicznej (np. w formatach GeoJSON, KML, SHP czy CSV) za pośrednictwem dedykowanego systemu teleinformatycznego UKE.

Znaczenie dla zwykłych obywateli

Choć obowiązki sprawozdawcze ciążą na przedsiębiorcach telekomunikacyjnych, efekt tych działań ma bezpośrednie znaczenie dla mieszkańców Polski. Zebrane informacje zasilają publiczny Punkt Informacyjny do Spraw Telekomunikacji (PIT). Dzięki temu każdy obywatel może na interaktywnej mapie sprawdzić, którzy operatorzy oferują Internet w jego miejscu zamieszkania, jakiego rodzaju łącza są dostępne (np. światłowód) oraz jaki jest realny zasięg sieci komórkowej. Dodatkowo precyzyjne mapowanie pozwala państwu sprawniej planować dopłaty ze środków publicznych i unijnych na budowę sieci w tzw. białych plamach, czyli miejscach pozbawionych szybkiego dostępu do sieci.

Kiedy przepisy wchodzą w życie?

Rozporządzenie wchodzi w życie 11 listopada 2026 r. i zastępuje dotychczas obowiązujące przepisy z 2022 roku.