Zasady działania operatorów telekomunikacyjnych w sytuacjach kryzysowych i zagrożenia

Rozporządzenie reguluje zasady sporządzania, uzgadniania oraz aktualizowania planów działania przez operatorów telekomunikacyjnych w sytuacjach szczególnego zagrożenia (np. klęsk żywiołowych, poważnych awarii, przerw w dostawie prądu czy konfliktów zbrojnych).

Co zmienia rozporządzenie w praktyce?

Więksi operatorzy komórkowi i dostawcy internetu muszą opracować szczegółowe procedury na wypadek kryzysu. Taki plan musi zawierać m.in.:

• Wykaz kluczowej infrastruktury (np. stacji bazowych, serwerowni, węzłów sieciowych) oraz ocenę skutków ich ewentualnego zniszczenia lub uszkodzenia,
• Sposoby awaryjnego zasilania sieci w energię elektryczną w przypadku przerw w dostawie prądu,
• Procedury współpracy ze służbami ratunkowymi, wojskiem, wojewodami oraz Urzędem Komunikacji Elektronicznej (UKE),
• Zasady priorytetowego przywracania łączności dla kluczowych służb państwowych i ratowniczych,
• Udostępnianie sprzętu na potrzeby akcji ratowniczych.

Kogo dotyczą te przepisy?

Obowiązek tworzenia planów dotyczy średnich i dużych przedsiębiorstw telekomunikacyjnych. Z tego obowiązku zwolniono mniejszych i lokalnych operatorów, w tym firmy, których roczne przychody nie przekraczają 10 mln zł, podmioty działające na obszarze jednego powiatu (z wyłączeniem miast na prawach powiatu) oraz dostawców internetu obsługujących do 1000 abonentów.

Znaczenie dla obywateli

Dla przeciętnego obywatela przepisy te oznaczają większe bezpieczeństwo i stabilność łączności w sytuacjach kryzysowych. Dzięki narzuconym standardom awaryjnym (np. zapasowemu zasilaniu i rezerwom sprzętowym) telefony komórkowe, numery alarmowe oraz dostęp do internetu mają działać nawet podczas poważnych awarii, klęsk żywiołowych lub innych zagrożeń państwowych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2026 r. Dotychczasowe plany zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia.