Umowa międzynarodowa Dz.U. 2026 poz. 1165 Obowiązujący

Zaostrzenie norm emisji spalin dla statków na Morzu Norweskim i w Arktyce Kanadyjskiej

Poprawki do Załącznika VI do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, sporządzonej w Londynie dnia 2 listopada 1973 r., zmienionej Protokołem sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. oraz uzupełnionej Protokołem przyjętym w Londynie dnia 26 września 1997 r., przyjęte w Londynie dnia 4 października 2024 r.

Data ogłoszenia:

Krótkie podsumowanie

Nowe przepisy wprowadzają specjalne strefy kontroli emisji spalin ze statków na Morzu Norweskim oraz w Arktyce Kanadyjskiej w ramach międzynarodowej konwencji MARPOL. Jednostki pływające po tych obszarach muszą spełniać znacznie surowsze normy dotyczące emisji tlenków azotu, tlenków siarki oraz pyłów zawieszonych. Celem zmian jest lepsza ochrona czystości powietrza i wrażliwych morskich ekosystemów.

Szczegółowe podsumowanie

Czego dotyczą nowe przepisy?

Opublikowany dokument to międzynarodowe poprawki do Załącznika VI do Konwencji MARPOL (zajmującego się zapobieganiem zanieczyszczaniu powietrza przez statki). Na mocy tej rezolucji dwa kolejne kluczowe akweny – Morze Norweskie oraz obszar Arktyki Kanadyjskiej – zostały wyznaczone jako oficjalne obszary kontroli emisji (tzw. strefy ECA – Emission Control Areas).

Co zmienia się w praktyce?

W wyznaczonych strefach zaczną obowiązywać rygorystyczne limity emisji:

  • Tlenków azotu (NOx) – silniki statków budowanych od określonych dat (np. od 1 marca 2026 r. dla Morza Norweskiego czy od 1 stycznia 2025 r. dla Arktyki Kanadyjskiej) muszą spełniać najbardziej wyśrubowane normy poziomu III (Tier III).
  • Tlenków siarki (SOx) i cząstek stałych (pyłów) – statki poruszające się w tych rejonach muszą stosować paliwa o bardzo niskiej zawartości siarki lub korzystać z alternatywnych technologii oczyszczania spalin (np. płuczek spalin – skruberów) bądź napędów niskoemisyjnych (np. LNG, metanol, wodór).
  • Aktualizacja dokumentacji – dostosowano wzór Międzynarodowego świadectwa o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza (IAPP), w którym odnotowywane są daty kontraktu, położenia stępki i przekazania jednostki.

Kogo bezpośrednio dotyczą te zmiany?

  • Armatorów i operatorów statków morskich – konieczność dostosowania floty handlowej i pasażerskiej (w tym tras wycieczkowców na północ Europy i do Arktyki) do nowych wymagań technicznych i paliwowych.
  • Stoczni i producentów silników okrętowych (w tym w Polsce) – jednostki zamawiane i budowane z myślą o żegludze po Morzu Norweskim i Arktyce muszą być wyposażone w technologie redukcji NOx (np. układy SCR) oraz odpowiednie systemy paliwowe.
  • Przewoźników i eksporterów – zmiany mogą wpłynąć na koszty frachtu morskiego w relacjach handlowych przebiegających przez Morze Norweskie.

Od kiedy obowiązują nowe zasady?

Poprawki wchodzą w życie z dniem 1 marca 2026 r. (po upływie procedury milczącej akceptacji określonej w Konwencji MARPOL).

Co to oznacza dla przeciętnego obywatela?

Dla większości obywateli zmiany te oznaczają przede wszystkim czystsze powietrze w rejonach północnej Europy, mniejsze zakwaszenie wód morskich i lepszą ochronę klimatu. Z perspektywy gospodarczej mogą one wpłynąć na koszty podróży morskich (np. rejsów wycieczkowych po fiordach i Morzu Norweskim) oraz w minimalnym stopniu na koszty transportu towarów sprowadzanych drogą morską z kierunków północnych.

Tagi

Zobacz inne akty z tego tematu

Informacje szczegółowe

Data wejścia w życie
1 marca 2026
Data opublikowania
4 października 2024
Identyfikator europejski (ELI)
DU/2026/1165
Adres publikacyjny
WDU20260001165