Zasady tworzenia planów dla terenów szybkiego rozwoju zielonej energii (OZE)

Rozporządzenie stanowi element wdrażania unijnych przepisów mających na celu przyspieszenie transformacji energetycznej poprzez ułatwienie budowy instalacji odnawialnych źródeł energii (OZE) w specjalnie do tego wyznaczonych strefach.

Co zmienia rozporządzenie w praktyce?

Dokument ustala jednolite standardy dla samorządów województw, które będą planować tereny pod szybką budowę zielonych elektrowni. Każdy projekt takiego planu musi składać się z:

• Części tekstowej – stanowiącej treść uchwały sejmiku województwa, określającej rodzaj instalacji oraz środki łagodzące ich wpływ na otoczenie i przyrodę,
• Danych przestrzennych (cyfrowych map) – precyzyjnie wyznaczających granice terenów z podziałem na rodzaj energii: słoneczną (PEF), wiatrową (PEW), geotermalną (PEG), wodną (PEO) i biogazownie (PEB).

Kogo dotyczą nowe przepisy?

• Samorządów województw i gmin – marszałkowie województw odpowiadają za przygotowanie projektów i rozpatrywanie wniosków gmin, które chcą wyznaczyć takie strefy na swoim terenie,
• Inwestorów w sektorze OZE – zyskają jasne i jednolite cyfrowe dane o miejscach, gdzie procedury powstawania farm wiatrowych, fotowoltaicznych czy biogazowni będą ułatwione,
• Mieszkańców i właścicieli gruntów – proces wyznaczania stref będzie jawny i oparty m.in. na analizie wrażliwości przyrody oraz planach zagospodarowania przestrzennego.

Obowiązki i dokumentacja

Cała dokumentacja prac planistycznych ma być prowadzona w formie elektronicznej. Określono urzędowe wzory wykazów wniosków i stanowisk składanych w toku konsultacji przez gminy oraz organy opiniujące.

Od kiedy obowiązują przepisy?

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jego ogłoszenia. Minister właściwy do spraw klimatu ma dodatkowo do 6 miesięcy na opublikowanie technicznego schematu wymiany danych przestrzennych.