Zasady rozliczania kosztów dostarczania internetu i telefonu przez wyznaczonego operatora na nierentownych obszarach

Co zmienia nowe rozporządzenie?

Rozporządzenie Ministra Cyfryzacji określa szczegółową metodologię obliczania tzw. kosztu netto realizowania usługi powszechnej. Usługa powszechna to obowiązek zapewnienia mieszkańcom dostępu do szerokopasmowego internetu lub podstawowych usług telefonicznych na obszarach, na których wybudowanie i utrzymanie infrastruktury nie opłaca się operatorom na zwykłych warunkach komercyjnych.

Kogo dotyczy akt prawny?

Przepisy dotyczą:

• Operatorów telekomunikacyjnych, którzy zostaną wyznaczeni przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) do świadczenia usług powszechnych lub oferowania specjalnych pakietów cenowych.
• Mieszkańców i firm znajdujących się na obszarach nierentownych, którym rozporządzenie pośrednio gwarantuje dostęp do infrastruktury cyfrowej i łączności.

Jak oblicza się koszt netto?

Koszt netto ustalany jest na koniec roku kalendarzowego jako różnica między kosztami, które operator musiał ponieść, a przychodami i korzyściami, które uzyskał dzięki wyznaczeniu. W wyliczeniu uwzględnia się:

1. Koszty bezpośrednie: wydatki na budowę i utrzymanie sprzętu oraz sieci, których operator uniknąłby, gdyby nie nałożony obowiązek.
2. Przychody bezpośrednie: opłaty abonamentowe od użytkowników, opłaty za przyłączenie do sieci (rozliczane w równej części przez 15 lat) oraz przychody z połączeń głosowych i rozliczeń między operatorami.
3. Korzyści pośrednie: oszacowane zyski wizerunkowe i handlowe operatora, w tym większa rozpoznawalność marki, lojalność klientów, dostęp do danych rynkowych czy możliwość dołączania własnych reklam do wysyłanych faktur.

Od kiedy obowiązują nowe zasady?

Rozporządzenie wchodzi w życie 1 października 2026 r.