Polska zatwierdza umowę o współpracę z Ukrainą w walce z przestępczością

Ta ustawa jest formalnym krokiem, dzięki któremu Polska może ratyfikować, czyli oficjalnie zatwierdzić i uczynić wiążącą, umowę międzynarodową z Ukrainą. Dotyczy ona współpracy w walce z przestępczością i została podpisana we Lwowie 11 grudnia 2025 roku. Dla przeciętnego obywatela oznacza to przede wszystkim zwiększone bezpieczeństwo.

Co zmienia ustawa w praktyce?

Bezpośrednio ustawa nie wprowadza nowych przepisów karnych czy obowiązków dla obywateli. Jej głównym celem jest umożliwienie wejścia w życie międzynarodowego porozumienia, które będzie podstawą do wspólnych działań polskich i ukraińskich służb w zwalczaniu przestępczości. Dzięki temu, służby obu krajów będą mogły efektywniej współpracować.

Kogo dotyczy?

Ustawa dotyczy przede wszystkim organów ścigania i służb specjalnych Polski i Ukrainy. W praktyce jednak, korzyści odczują wszyscy obywatele, ponieważ lepsza współpraca w zwalczaniu przestępczości transgranicznej (takiej jak handel ludźmi, narkotyki, kradzieże, oszustwa internetowe) przyczyni się do ogólnego wzrostu bezpieczeństwa.

Jakie prawa lub obowiązki wprowadza?

Dla zwykłych obywateli ustawa nie wprowadza żadnych nowych praw ani obowiązków. Dla państwa polskiego oznacza ona natomiast zobowiązanie do współdziałania z Ukrainą w zakresie walki z przestępczością, zgodnie z postanowieniami ratyfikowanej umowy. Może to obejmować wymianę informacji, wspólną realizację operacji czy szkolenia.

Od kiedy obowiązuje?

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia. Ponieważ ogłoszono ją 25 maja 2026 r., zacznie obowiązywać od 9 czerwca 2026 r. (licząc 14 dni po dacie ogłoszenia).

Praktyczne konsekwencje dla zwykłych ludzi:

• Większe bezpieczeństwo: Skuteczniejsza walka z przestępczością, zwłaszcza tą o charakterze międzynarodowym.
• Poprawa współpracy służb: Policja, straż graniczna czy inne służby będą mogły szybciej i efektywniej działać, wymieniając się informacjami i koordynując działania.
• Mniejsze ryzyko przestępstw transgranicznych: Dotyczy to na przykład oszustw internetowych, handlu nielegalnymi towarami czy kradzieży, które często mają charakter międzynarodowy.